In this drawing, some ideas: a combination of never-ending circle, spiral of creation, and accelerator slingshot.

Any thoughts? Leave a comment; we’d love to hear from you!

Bij het Yaiks logo valt me het volgende op:
De visjes zwemmen naar rechts en naar beneden (Twitter).
Ze zwemmen met de stroom mee.
Dat voelt voor mij niet juist.
Ik zou zeggen:
De vissen moeten naar links zwemmen.

Links = de toekomst, naar het nieuwe, creatie en onbekende.

Dan zwemmen ze als tilapia’s tegen de huidige current (stroom) in en zorgen ze voor chaos en daarom vernieuwing.
Het leuke is dat je inspiratie verhalen dan kloppen met je logo. En als de wereld een switch heeft gemaakt, draai ze gewoon om. Nog leuker is dat als het zover is, je ze niet meer hoeft om te draaien omdat de wereld al is omgedraaid.  ;)

Mijn (Steven’s) reactie daarop is als volgt:

Ik begrijp volledig je denkwijze en ik zat er eerst zelf ook zo in: ALLEEN DOOIE VISSEN zwemmen met de stroom mee.

Nu zie ik dat alles al de juiste kant op stroomt en dat ik alleen de energie hoef te buigen en vandaar dat ik nu graag mee zwem met de stroming… als je kiest voor weerstand krijg je weerstand… als je er juist voor open staat dan werkt iedereen met je mee en hoef je bijna niet meer te zwemmen en alleen soms te kiezen of je links of rechts van de waterval af wilt…

Vanuit mijn perspectief wil iedereen al dat de wereld omdraait dus hoef ik niemand te overtuigen, te veranderen of te verbeteren… ik doe mijn ding en draag bij aan het geheel waarin alles erop wijst dat de droom van Gandhi, Martin Luther King en alle anderen die al lang voor ons zagen dat we in een wereld gaan leven van vrede en harmonie of in een wereld waar het onderwerp van gesprek is het verkrijgen van harmonie tussen donker en licht. Beide zijn namelijk goed, we leren veel door ons afgesplitst te voelen…

Dank voor je gedachtes, en ik laat ze alsnog zo staan tot het volgende moment dat ik weer zeker weet dat het de andere kant op moet staan…

Zoals de zenmeesters zeiden:

“Eerst zijn bergen bergen en rivieren rivieren,
vervolgens zijn de bergen geen bergen en de rivieren geen rivieren,
tenslotte zijn de bergen weer bergen en de rivieren rivieren.”

- In de eerste fase denkt de student dat er een objectieve werkelijkheid buiten zijn eigen geest bestaat.
- In de tweede fase komt hij tot het inzicht dat de wereld slechts in zijn eigen geest bestaat, dat hij die wereld zelf schept en dat die dus geen objectieve realiteit heeft.
- In de derde fase, die wordt bereikt in de verlichtingservaring, volgt het inzicht dat ook het denkende subject geen apart bestaan heeft en dat er slechts één ondeelbare werkelijkheid bestaat waarin geen sprake is van subject en object: alles is zoals het is, in een diepe eenheid.

Ik voel me alsof ik en Yaiks het blad zijn in de rivier… als iets niet lukt gaan we er rustig om heen, maar we zullen bij de zee aankomen, zonder dat laatste weer tot een doel te maken…